Stress en spanning 

Stress heeft vaak een vervelende associatie: te druk, te haastig, teveel zorgen… Maar stress is een natuurlijke kracht, noodzakelijk om te overleven. houdt ons actief, fit, alert en zet aan tot vooruitgang. Spanning is dus positief zolang het ons vooruit helpt.

Het wordt echter een negatieve factor zodra het tegen ons gaat werken. Dat is het geval bij overbelasting, dan wordt onze grens van noodzakelijke spanning te vaak overschreden.

Overbelasting

Bij (regelmatige) overbelasting is het lichaam niet meer in staat zich aan te passen. Het lichaam zal zich gaan verzetten en zet zich als het ware schrap. De stress wordt dan door het lichaam als spierspanning vastgezet. Het autonome zenuwstelsel is hiervoor verantwoordelijk en daarom hebben we er niet bewust invloed op; het lichaam reageert automatisch om ons te beschermen.

Wanneer het niveau van overbelasting is bereikt, wordt de spanning in ons lichaam opgeslagen in de dieperliggende spierlagen. Via automatische, beschermende reflexen spant het lichaam spieren en pezen aan. 

Daardoor worden de zenuwbanen onder druk gezet en de communicatie tussen de zenuwbanen en de hersenen wordt geheel of gedeeltelijk belemmerd. De hersenen ontvangen dan geen signaal dat er iets mis is in het lichaam dus onderneemt ons brein geen actie om het herstel in gang te zetten.

Signalen van het lichaam
Door het afgeven van signalen als pijnprikkels of vermoeidheid, probeert het lichaam ons te vertellen dat we moeten stoppen met overbelasten. Rust is nodig om die overmatige spanning te verwerken zodat het lichaam zelf weer kan herstellen. 

Als de rust uitblijft en we de signalen negeren, ontstaan er vaak zelfs meerdere spanningslagen. Dan kan het lichaam de stress niet meer zelf oplossen en zijn er behandelingen nodig om dit te verhelpen.